تبليغاتX
..:: کلبه خاکی ::..


..:: کلبه خاکی ::..

 
  سلام 

  واقعاً شرمنده که تو اين مدت آپ نکردم

  از يه طرف کارام زياد شده بود و از طرف ديگه هم حوصلم کم شده بود

  چقدر دلم براي اينجا  تنگيده بود

  از دوستاي خوبم که مدام به کلبه ي کوچيکم سر مي زنن و  با حضورشون
 
  اونو روشن مي کنن ممنونم

  سعي مي کنم از اين به بعد حداقل هفته اي 1 بار رو ديگه آپ کنم

  دلم گرفته , در واقع مي شه گفت دلتنگم , دلتنگه يه دوست قديمي  که الآن 3-4 سالي
 
  مي شه که ازش هيچ خبري ندارم

  دلم براش يه ذره شده

  هانيه دوست دوران راهنماييم بود و سال سوم راهنمايي خيلي با هم صميمي شده بوديم

  وااااااااااااااي خدا چقدر دلم براي اون روزا تنگ شده , براي شيطونيامون  , واسه
 
  بهم ريختن کلاس , واسه تغلبا و.......

  من و هانيه چون خطمون خيلي شبيه هم بود معمولاً ورقه امتحانمون رو با هم عوض مي کرديم

  يادش به خير

  خيلي دوست دارم دوباره ببينمش

  و اميد دارم که حتماً يه روزي دوباره همديگرو مي بينيم

  براي هانيه ي خوبم آرزوي موفقيت مي کنم . اميدوارم که هميشه  از تک تک
 
  لحظات زندگيش لذت ببره

  شما هم دعا کنيد که بازم ببينمش

==========================
  اين شعر رو يکي از دوستاي خوبم گفته
 
 
 
تك و تنها ميونه مردم اينجا

دارم از غصه ميميرم

توي اين غربت شبها

خيلي وقته غم تو دلم لونه كرده

خيلي وقته كه شبام تاريك و سرده

نازنين اما رسيدي

قصه هامو تو شنيدي

واسه ي درخت تنها

سايه بونيو اميدي

روزگارمون چه خوب بود

دستتو رو شاخه هام بود

صداي ريختن برگام

نشون فصل خزون بود

پشت اين همه سكوتم

گريه هامو تونديدي

هميشه ابريم اما

تو كه چشمامو نديدي

با صداي خسته خوندم

تو برام قشنگ تريني

هنوزم عاشقم اما

تو نگام عشق و نديدي
 
 
                                            آيدين
 
   
 

نوشته شده در دوشنبه بیست و هفتم تیر 1384ساعت 0:52 توسط نیلوفر| |
 
  سلام
 
  تا الآن داشتم با نازي و نيوشا منچ بازي مي کردم . از بچگي عاشق اين بازي بودم . معمولاً
 
  من اول مي شم .
 
  امشب من و نيوشا کلي از دست نازي خنديديم . آخه به علم غيب هي مي گفت من
 
  علم بيغ دارم .
 
  ديگه از بس سر اين خل و چل بازياي نازي خنديديم که مامانم از خواب بيدار شد و اومد تو اتاق ما
 
  که ببينه چه خبره. و نازي که تو بازي سوم شده بود کلي با حرص از من و نيوشا بد مي گفت .
 
  بعد جريانه کتک خوردنش توسط نيوشا رو براي مامانم داشت توضيح مي داد که يه دفه محکم
 
  کوبيد تو سر مامانم . سر مامانم چنان صدايي داد که نگو . آخه بچم مي خواست
 
  به مامانم نشون بده که چطور از خواهرش(نيوشا) کتک مي خوره.... بچن ديگه چه مي شه کرد .
 
  چييييييييي فکر کردي من دست خالي مي يام .
 
 
 
 
من درختم , امّا

نه درختي که برويد در باغ

نه درختي که برقصد دلشاد

آن درختم که بگريد با ابر

آن درختم که بنالد در باد

آن درختم که ز ديدار نسيم

برگ برگش کشد از دل فرياد

آن درختم که در اين دشت سياه

روز و شب مويه کند با مجنون

همه دم ناله زند با فرهاد

آن درختم که به صحراي غريب

خفته در بستر دشت

رسته در دامن کوه

شاخه هايش حسرت

برگ برگش اندوه
 
 
تکدرختم به دل باديه يي آتشناک

که نه آب است در آنجا و نه آباداني

ريشه ام سوخت ز بي آبي و بي باراني

شاخه هايم همه چون دست مناجات به ابر است بلند

برگهايم چو زباني که بسوزد ز عطش

روز و شب منتظر بارانند

ليک باراني نيست

نه که باران , حتي

بر غمم ديده ي گرياني نيست
 
 
نه درختم , که منم هيمه ي خشکي بي سود

نازم آن دست که خيزد پي افروختنم

ديگر اي رهگذر !

تشنه ي آب نيم

تشنه ي سوختنم

تشنه ي سوختنم
 
   
 
 
 
 
 
 
نوشته شده در دوشنبه سیزدهم تیر 1384ساعت 2:27 توسط نیلوفر| |
 
  سلام
 
  خیلی وقت بود که چرت و پرت ننوشته بودم. یه جورایی دلم تنگ شده بود.
 
  دیروز رفته بودم خونه ی مادر شوهر الهام. دلم برای مریم و محبوبه خیلی تنگیده بود البته اونا خیلی
 
  بیشتر .
 
  راستی یه سئوال... به نظرت تهنا راه فرار از مشکلات چیه؟؟؟
 
  خودکشی....خودتو به اون راه زدن و.......... .
 
  می خوای یه راه خوبی یادت بدم
 
  هر وقت برات یه مشکلی پیش می یاد  به جای اینکه بگی وای خدا من یه مشکل بزرگ دارم بگو آهای
 
  مشکل من یه خدای بزرگ دارم .  با گفتن این حرف و ایمان داشتنه بهش مطمئن باش که حتماْ
 
  مشکلت حل می شه.
 
  اووووووووف منو باش جو گیر شدم چه قلمبه سلمبه حرف می زنم  .
 
  حالا که تا اینجا  اومدم یه شعرهم می گم و تقدیمش می کنم به بهترین دوستم..... . که خيلي
 
  دوسش دارم.
 
 
 
من دل به کسي جز به تو آسان ندهم

چيزي که گران خريدم ,  ارزان ندهم

صد جان بدهم در آرزوي دل خويش

آن دل که تو را خواست , به صد جان ندهم
 
   
 
 
نوشته شده در چهارشنبه هشتم تیر 1384ساعت 18:24 توسط نیلوفر| |
 
  سلام
 
 
 
وقتي دلم برات تنگ مي شه رو تپه اي از صدف مي شينم و توي آينه ام
 
 تو رو جستجو مي کنم

وقتي با چراغي از جنس سپيده و ماه توي کوچه هاي
 
 خاطره به دنبال تو مي گردم ,
 
دوست دارم تو رو زير چتر کاج ها ببينم که دفتر خاطراتم رو براي پروانه ها مي خوني
 
 و قاصدک ها رو به سمت ساحل عشق پرواز مي دي

من عاشقم
 
( اگر چه هيچ وقت نتونستم عشقم رو ثابت کنم )
 
اما اينو پيراهنم در يک بامداد شيرين به تو مي گن

وقتي دلت برام تنگ شد به ابر کبودي که
 
از بالاي سر يه نيلوفر تنها مي گذره , لبخند بزن
 
 
 
 
 
نوشته شده در جمعه سوم تیر 1384ساعت 11:54 توسط نیلوفر| |
 
  سلام
 
 
 
                    بهار چيست ؟ ندانم , که من بهار ندارم

                                                               ز روزگار چه پرسي ؟ که روزگار ندارم
 
                    رواست حال مرا از شب سياه بپرسي

                                                              که تا سپيده , به جز چشم اشکبار ندارم
 
                   به من که در همه عمرم به گلشني نرسيدم

                                                             سخن مگو ز بهاران که من بهار ندارم
 
                   گهي به درد خود و گه به حال خلق بگريم

                                                             در اين ميان به جز جان سوگوار ندارم
 
                   مگر به چاه بگويم شبانه راز دلم را

                                                            که يار محرم و معشوق رازدار ندارم
 
                  تو سوز عشق نداني , به اشک من ز چه خندي؟

                                                           که عاشقم من و در گريه اختيار ندارم
 
                 هر آنچه دوست پسندد به جان و دل بپسندم

                                                          که با قضا و قدر دست کارزار ندارم
 
 
نوشته شده در پنجشنبه دوم تیر 1384ساعت 13:11 توسط نیلوفر| |